Już jutro 18 marca rozpoczynamy szczególny okres w roku liturgicznym – Wielki Post. To czterdzieści dni, które Kościół daje nam jako drogę przygotowania do Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Nie jest to jedynie tradycja ani zwyczaj – to zaproszenie do przemiany serca, do zatrzymania się pośród codzienności i spojrzenia na swoje życie w świetle Ewangelii.
Wielki Post przypomina nam, że człowiek żyje nie tylko tym, co materialne. W zabieganiu łatwo zagłuszyć Boga, a nawet samego siebie. Ten czas ma pomóc nam:
odnowić relację z Bogiem,
uporządkować wnętrze,
nauczyć się miłości bliźniego,
odkryć na nowo sens modlitwy i ciszy.
To nie jest czas smutku – to czas nadziei. Czas powrotu. Czas, w którym Bóg szczególnie czeka.
Bo bez nawrócenia serca nie ma prawdziwej radości Wielkanocy.
Nie możemy przejść od razu do pustego grobu – najpierw trzeba przejść drogę pustyni.
Wielki Post uczy nas:
wyrzeczenia, które daje wolność,
modlitwy, która przywraca pokój,
miłosierdzia, które przemienia świat.
Zachęcamy, aby każdy podjął choć jedno konkretne postanowienie. Nie musi być wielkie – ma być wierne.
Może to być:
codzienna chwila modlitwy lub czytania Słowa Bożego,
rezygnacja z czegoś, co zabiera serce Bogu (telefon, media, słodycze, narzekanie),
pojednanie z kimś,
pomoc potrzebującym,
częstsza spowiedź i Eucharystia,
udział w nabożeństwach Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali.
Najważniejsze, aby nie był to tylko wysiłek woli, ale droga z Jezusem.
Niech ten Wielki Post będzie dla nas wszystkich czasem ciszy, uzdrowienia i nowego początku.
Wejdźmy w niego z pragnieniem serca – a zobaczymy, że Bóg naprawdę działa.